Ben sürekli blog yazabilen biri değilim. Her yeni bir post yazdığımda, "Tamam artık sürekli yazarım ben" diye kendimi kandırdığımı farkettim. Aslında üşeniyorum yazmaya... Kafamda yazacak şeyler olmadığından değil... Ama diğer yazarların bloglarını takip etmek daha kolayıma gidiyor.
Bugün yazmak istediğim şey ise "Kadın Blogları". Gerçekten çok garip. Tüm kadınlar mı aynı yoksa herkes birbirinin bloglarını okudu da aynı formata mı bürünüverdi dünya birden? 1-2 tane okuyunca bir kadın için gerçekten zevkli olabilecek şeyler aslında. Ama herkes aynı şeyleri yazıyor! Yok efendim şu kıyafetleri aldım bugün, kocam bana şunu aldı, bugün alışverişteydim, kuzişimle şöööyle bir alışveriş turuna çıktık, şu kıyafeti uzun süredir istiyordum, bu makyaj malzemesini uzun süredir kullanıyorum ve size de öneriyorum vs vs... Anladığım kadarıyla herkes her gün alışveriş yapıyor. Başka zevk ve eğlence kalmamış dünyada. Hatta alışveriş çılgınlığı öyle hat safhada ki, bazıları hızını alamayıp her gün internetten de alışveriş yapıyor! Her dakika alışveriş yapan bir insan o aldıklarını nerede ve ne zaman kullanıyor onu da anlamıyorum! Ya herkes çok zengin, ya da bu işin suyu çıkmış artık... Bu ne arkadaş yaa? Bir de evde incik boncuk, takı toka tarzı şeyler yapıp satanlar var. Cidden de satabiliyorlar taktir de etmiyor değilim. Belirli periyodlarla da çekiliş yapıp hediyeler veriyorlar. Çoğunun verdikleri hediyeler çok güzel, bayılıyorum. Ama katılmaya da üşeniyorum. Hem nasılsa bana çıkmaz, hem de çekilişlerin bilmem kaç tane kuralı var. Yok follow edicen, yok yorum yazıcan, yok blogunda tanıtıcan... Bir gün bir siteyi tanıtırsam gerçekten çok sıkılmışım demektir. Ya da acaba ben de mi globalleşmiş olacağım o zaman? Ben de mi standart kadın blog yazarı statüsüne ulaşmış olacağım? Acaba?
6.03.2010
25.09.2009
27.06.2009
Bass mı? Evet evet!!!
Tam tarihini hatırlamasam da nisan sonu, mayıs başı gibi bir bass gitar almaya karar verdim. Uzun zamandır istiyordum zaten. Elektrodan bass gitara ani bir geçiş oldu. Elimde olsa tüm müzik aletlerini çalabilmeyi istiyorum! Evet istiyorum! Çok param olunca alabildiğim kadar müzik aleti alıcam! Hepsini yarım yarım öğrenip yarım bırakılmışlar silsilesine bir çok şeyi daha eklemiş olucam! İşte insanın her şeye hevesi olunca hiç bir şeyi tam yapamıyor...
Gelelim bass gitar alma hikayeme... Bundan önceki iş yerimde "metalci" bir iş arkadaşım var idi. Kendisi peh gözel gitar çalar. Öylesine, her metalci gencin yaptığı gibi "Grup kuralım mı la?"lar gerçeğe dönüştü ve küçük çapta bir grup kuruverdik. Ben bass çalmak istedim. Uzun bir süre sağdan soldan bass gitarı olan bir insan evladı aradık. Herkes bir bahane bulup vermedi gitarını (ben olsam ben de vermem). Bir kere de stüdyoya girdik, stüdyonun uyduruk bass gitarını kullandıktan sonra bu işin böyle
yürümeyeceğini anladım. Delirip netten 2. el bass gitar araştırmaya başladım. Nitekim bulamadım. Daha sonra Zuhal Müzik'te çalışan pek muhterem arkadaşım Mastercan'a sordum. Dedim ki koçum bi bak bakalım sizin orda bass gitarlar gaçaymış... O da bana fiyat listesi verdi. 2. el almaktan daha cazip olduğu için almaya karar verdim. Ama macenta rengi alacağım diye tutturdum. Ama ne yazık ki Türkiye'ye o tarz renkler yalnızca istek üzerine geliyormuş ve gelmesi de 4 ayı buluyormuş. Mecburen yukardaki resimde görünen gitarı aldım (Ibanez Gsr200). Ama ben soldakini almak istiyordum... Neyse artık...Sonuçta bir grup oluşturduk, her ne kadar vokalimiz olmasa da... Bir gün o da olur belki...
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
